Logo werkenbij langeland

Het LangeLand Ziekenhuis gebruikt cookies om de site (beter) te laten werken.

Voor het verzamelen en analyseren van informatie over het gebruik van de website maakt het LangeLand Ziekenhuis gebruik van zogenaamde ‘cookies’. Cookies zijn kleine stukjes in internetbrowsers opgeslagen code. De cookies worden opgeslagen om websitebezoekers van elkaar te onderscheiden. Zo wordt onder meer voor u onthouden in welke taal u onze website wilt bekijken. De cookies geven ons waardevol inzicht in hoe u onze website gebruikt.

Het LangeLand Ziekenhuis gebruikt cookies voor de volgende doeleinden:

  • om de website goed te laten functioneren.
  • om het gebruik van de LangeLand Ziekenhuis website te kunnen analyseren.
  • om gericht te adverteren op social-media-kanalen.

Het LangeLand Ziekenhuis gebruikt de met behulp van cookies verzamelde informatie niet voor een ander of commercieel doel.

Lees meer informatie over dit onderwerp.

 

Leer het LangeLand kennen - Kelly Schroten-Plas

In deze rubriek maken we iedere maand kennis met echte 'LangeLanders'. Wat beweegt hen om in de zorg te werken en meer specifiek in ons ziekenhuis? Wat zijn hun drijfveren en hoe ziet hun werkdag eruit? Een kijkje achter de schermen dus! Vandaag maken we kennis met Kelly Schroten-Plas, doktersassistente op de poli Longgeneeskunde.

Met wie hebben we het genoegen?

"Hoi, ik ben Kelly Schroten-Plas en ik werk als doktersassistent op de polikliniek Longgeneeskunde van het LangeLand Ziekenhuis. Dit doe ik 16 uur per week. Daarnaast volg ik een opleiding tot gediplomeerd doktersassistent. Ik ben toevallig net geslaagd voor mijn praktijkopdrachten.  Dit alles combineer ik met een druk gezinsleven als moeder van een zoon van 6 en een dochter van 4."

 

Heb je altijd al in de zorg gewerkt?

"Nee! Hiervoor heb ik 17 jaar gewerkt voor een grote elektronica-keten. Eerst als bijbaan, later ben ik doorgegroeid tot HR-manager. Ik heb wel altijd in de zorg wíllen werken. Twee jaar terug op de camping in Frankrijk las ik een artikel in het AD. Er bleek een groot tekort aan doktersassistenten te zijn. Toen heb ik de overstap gewaagd en ben ik de opleiding via het NTI gaan volgen."

 

Hoe combineer je een opleiding, met werk en een gezinsleven?

"Eerlijk gezegd, kost dat soms bloed, zweet en tranen. Toen ik begon aan de opleiding was mijn jongste 2 jaar. De combinatie van werk, privé en een opleiding is dan best even pittig. De voldoening die ik uit het werk haal, sleept mij erdoorheen. In mijn vorige functie miste ik het persoonlijke contact. Als ik al persoonlijk contact had, was dat vaak op een beladen of negatieve manier. Zoals bij een functioneringsgesprek of ontslag. In mijn werk als doktersassistent is dat anders. Nu kan ik écht van betekenis zijn voor de patiënt."

 "De voldoening die ik uit het werk haal, sleept mij erdoorheen."

Je werkt op de poli Longgeneeskunde. Dan moet je een heftige periode achter de rug hebben vanwege het coronavirus. Waarom koos je toch voor deze afdeling?

"Eigenlijk koos ik juist vanwege Covid voor de poli Longgeneeskunde. Tijdens mijn opleiding vond ik longziekten en de diversiteit binnen dit specialisme al heel interessant. Doktersassistenten op de poli Longgeneeskunde hebben een divers takenpakket. Zo heb je veel patiëntencontact, telefonisch en achter de balie. Maar zet je ook injecties en doe je bijvoorbeeld Covid-testen voorafgaand aan een bronchoscopie. Het zwaarste van de hele Covid-periode vond ík juist de afstand tot patiënten. Consulten vonden zo veel mogelijk telefonisch plaats tenzij het niet anders mogelijk was. Maar patiënten hebben vaak juist behoefte aan een fysiek consult. Gelukkig mag dit inmiddels weer steeds vaker."

 

Wat is het leukste en minst leuke aspect van dit werk?

"Ik vind het moeilijk als we op een dag veel oncologische patiënten zien, met name wanneer zij een vervelende uitslag krijgen. Dit blijft zwaar, ook voor ons. De reactie op een slechtnieuwsgesprek verschilt heel erg per patiënt. Sommigen zijn direct heel weerbaar en strijdlustig, anderen storten  in en hebben een sterke schouder nodig. Ik probeer altijd goed aan te voelen waar ik hulp kan bieden. Soms lukt dat en soms niet. Gelukkig kan ik hier altijd met collega’s over praten en heb ik een lieve echtgenoot bij wie ik kan leeglopen wanneer dat nodig is.
Tegelijkertijd zijn het juist deze situaties waarin ik als doktersassistent van betekenis kan zijn. Dat is het mooiste aspect van mijn werk. Helemaal in een wat kleiner ziekenhuis, zoals het LangeLand. Je kent de patiënten en volgt diens ziekteverloop. Daardoor krijg je de tijd en mogelijkheid om persoonlijke zorg te leveren."

 "Ik probeer altijd goed aan te voelen waar ik hulp kan bieden. Soms lukt dat en soms niet."

Is de kleinschaligheid de reden dat je voor het LangeLand als werkgever koos?

"Ja dat heeft wel meegespeeld. Ik wilde sowieso liever niet in een dokterspraktijk werken, maar mij echt specialiseren in één vakgebied. Ik kon een ochtend meelopen en heb hierdoor een goed beeld gekregen van de functie. Zo kwam ik te weten dat het LangeLand Ziekenhuis echt bij mij past. De sfeer hier is laagdrempelig, persoonlijk en betrokken. Artsen kennen patiënten bij naam, ongeacht de hoeveelheid patiënten die zij dagelijks zien. We zijn een klein team, maar doen met elkaar grootse dingen. Daar ben ik trots op."