Logo werkenbij langeland

Het LangeLand Ziekenhuis gebruikt cookies om de site (beter) te laten werken.

Voor het verzamelen en analyseren van informatie over het gebruik van de website maakt het LangeLand Ziekenhuis gebruik van zogenaamde ‘cookies’. Cookies zijn kleine stukjes in internetbrowsers opgeslagen code. De cookies worden opgeslagen om websitebezoekers van elkaar te onderscheiden. Zo wordt onder meer voor u onthouden in welke taal u onze website wilt bekijken. De cookies geven ons waardevol inzicht in hoe u onze website gebruikt.

Het LangeLand Ziekenhuis gebruikt cookies voor de volgende doeleinden:

  • om de website goed te laten functioneren.
  • om het gebruik van de LangeLand Ziekenhuis website te kunnen analyseren.
  • om gericht te adverteren op social-media-kanalen.

Het LangeLand Ziekenhuis gebruikt de met behulp van cookies verzamelde informatie niet voor een ander of commercieel doel.

Lees meer informatie over dit onderwerp.

 

Leer het LangeLand kennen - Jasper Hofstede

In deze rubriek maken we iedere maand kennis met echte 'LangeLanders'. Wat beweegt hen om in de zorg te werken en meer specifiek in ons ziekenhuis? Wat zijn hun drijfveren en hoe ziet hun werkdag eruit? Een kijkje achter de schermen dus! Vandaag maken we kennis met Jasper Hofstede, leerling anesthesiemedewerker in ons ziekenhuis.

Met wie hebben we het genoegen?

"Hoi, ik ben Jasper, 30 jaar en ik verhuis komend weekend van Utrecht naar Den Haag.  Sinds maart 2021 volg ik een leer-werk-traject tot anesthesiemedewerker in het LangeLand Ziekenhuis. Waar ik van houd naast mijn werk? Koken en lekker eten, het liefst met vrienden. Ook speel ik graag bordspellen, zoals Dungeons en Dragons." 

Waarom ben je een leer-werk-traject gaan volgen?

"Ik heb lange tijd in de festival- en theaterbranche gewerkt als technicus. Later ook in de verkoop van apparatuur en als projectleider, maar stilzitten is eigenlijk helemaal niks voor mij. Bovendien werd ik niet meer gelukkig van het werk dat ik deed. Ik wilde iets betekenen voor anderen en heb overwogen om docent te worden, bij de politie te gaan of in de zorg te gaan werken."

"Ik wilde iets betekenen voor anderen en heb overwogen om docent te worden, bij de politie te gaan of in de zorg te gaan werken."

Waarom is het dan uiteindelijk de zorg geworden?

"De dankbaarheid van patiënten doet mij goed en geeft voldoening. Het geeft een goed gevoel wanneer mensen van de OK terugkomen en geholpen zijn. Ik help patiënten graag van de zenuwen af door te praten en uit te leggen wat er gaat gebeuren. Bij het LangeLand werkt iedereen met aandacht voor de mens, niemand is een nummer en de sfeer is hier heel goed. Dat hoor je terug van patiënten en kreeg ik mee uit de verhalen van mijn moeder die hier ook werkt als anesthesiemedewerker."

 Is je moeder de reden dat je voor het LangeLand Ziekenhuis als werkgever hebt gekozen?

"Nou heel eerlijk, ik wilde liever niet in het LangeLand werken. Juist ómdat mijn moeder hier werkt. Ik wil niet voorgetrokken worden. Ik ben hier wel een dag gaan meelopen en toen wist ik: dit vak wil ik doen. Vervolgens heb ik mij overal ingeschreven, van Amsterdam tot Utrecht. Maar alle startplekken in maart zaten vol. Ik had de hoop al een beetje opgegeven toen ik een mail ontving van Volg je Hart. Wat bleek? Er was nog plek in het LangeLand. Ik heb afspraken gemaakt met mijn moeder. Het is wel fijn dat ik met haar kan sparren of vragen kan stellen, maar we hebben allebei ons eigen winkeltje. Dat is heel normaal als anesthesiemedewerker. In maart ben ik hier begonnen en daar heb ik absoluut geen spijt van. Het is een hechte club. Laatst ook: iemand had een lastige privé-situatie en de hele groep is er dan voor elkaar. De weggevallen diensten werden met elkaar opgevangen. Fijn dat dat zo kan."

Wat is er nodig om een leer-werk-traject tot een succes te brengen?

"Het vak moet je liggen en je hebt doorzettingsvermogen nodig. De opleiding begint gemakkelijk met het leren van de verschillende medicijnen en de werking ervan. Vervolgens leer je medicijnen klaar te maken. In de opleiding krijg je daarna steeds meer fysiologie en anatomie. Uiteindelijk ga je met casussen trainen om oorzaken te zoeken en oplossingen te vinden. Je gaat als het ware puzzels oplossen. Zonder inzet gaat het niet lukken. Je werkt vaak overdag en vaak maak ik ’s avonds nog verslagen of tref ik voorbereidingen voor de volgende dag. Eerst heb je een beroepsvoorbereidende periode van een half jaar en dan ga je twee perioden van acht weken naar school in het UMC Utrecht. Toegegeven, het volgen van de lessen is bij mij niet favoriet, maar het is wel gaaf als je de kennis kunt toepassen in de praktijk."

"Ik zou het taboe willen doorbreken dat de zorg niet voor mannen is. Niet in elke functie ben je patiënten aan het wassen en verschonen."

Wat wil je toekomstige collega’s meegeven?

"Ik zou het taboe willen doorbreken dat de zorg niet voor mannen is. Niet in elke functie ben je patiënten aan het wassen en verschonen. Mijn functie vraagt bijvoorbeeld om veel technisch inzicht en teamwork. Twijfel je nog? Neem dan eens contact op over een meeloopdag. Hier in het LangeLand Ziekenhuis is dat eigenlijk altijd wel mogelijk. Iedereen verwelkomt je hier en neemt de tijd voor je. Ook al zijn ze zelf druk met van alles. Dat is het voordeel van een klein ziekenhuis. Artsen noemen we hier gewoon bij de voornaam en ze zijn gemakkelijk aanspreekbaar. Ik vind het een leuk ziekenhuis om te werken."